Mijn naam is Laurens Timmer (23), afgelopen jaar ben ik afgestudeerd aan de Rijksuniversiteit Groningen, waar ik de BA Notarieel Recht, BA Nederlands Recht en de MA Nederlands Recht – specialisatie Bedrijfsrecht heb behaald. Op dit moment volg ik de LL.M. Commercial Law aan de University of Edinburgh, Schotland.

“Het lijkt wel alsof ik gisteren afscheid nam van familie, vrienden en vriendin om een jaar lang te vertrekken naar het land dat bekend staat om haar slechte weer, middeleeuwse kastelen, lochs, clans, kilts en whisky. Er is heel wat aan vooraf gegaan voordat ik door de douanepoortjes van Schiphol liep.

Mijn tocht begon met een misleidend eenvoudige vraag: “waar wil ik graag heen?”. Na een gezonde portie zelfreflectie en uitgebreid onderzoek te hebben gedaan naar verschillende universiteiten en hun programma’s, was de keuze op de University of Edinburgh gevallen. Mijn overweging was de volgende: ik wil graag naar een betaalbare universiteit op topniveau met een interessant vakkenpakket in een leuke stad. Uiteindelijk heb ik voor Edinburgh gekozen omdat:

• Ik hele goede herinneringen had aan het jaarlijkse fringe festival van de stad (het grootste art-festival in de wereld);
• Het collegegeld voor EU-nationals betaalbaar is (5300 pond);
• De universiteit een uitstekende academische reputatie heeft (Russel Group en o.a. opgenomen in de top 20 QS Global University Rankings)
• Ik de mogelijkheid kreeg om mijn eigen vakkenpakket samen te stellen uit een brede selectie van interessante courses.

Nadat ik mijn hoogleraren in Groningen had aangeschreven voor referentiebrieven, heb ik met hulp van het VSBfonds mijn financiering rond gekregen en een Engelse test (TOEFL) afgelegd. Natuurlijk moest ik ook nog door de zware selectie van de universiteit zelf heen komen. Er wordt onder meer gekeken naar je motivatie, financiën, referenties en cijfers; volgens de statistieken van de universiteit zelf kreeg 22.8% van de aanmeldingen voor de LL.M. een plaats aangeboden in 2011-2012. In juni kreeg lag de brief op de mat, accepted!

Met een studentikoze ‘loopt wel los’-mentaliteit vertrok ik halverwege september naar een klein hostel in het centrum van Edinburgh om vanuit daar een appartement te zoeken. Het liefst betaalbaar en met leuke huisgenoten. Ondanks alle goede planning en nog betere voornemens was het mij namelijk niet gelukt om voor vertrek op zoek te gaan naar een kamer. Na een week lang alleen vergeefs te hebben gezocht en een stevige dosis stress later heb ik het over een andere boeg gegooid: team up. Dezelfde dag nog had ik, samen met twee studenten uit Ierland en Oostenrijk, een eerste bezichtiging. Het ging om een leuk, betaalbaar appartement op loopafstand van de universiteitsgebouwen. Sold!

Na het vinden van een kamer was ik de eerste dagen vooral bezig het verkennen van de stad en het leren kennen van nieuwe mensen. Edinburgh is met ongeveer een half miljoen inwoners niet bijzonder groot. Het is wel een ontzettend mooie stad met prachtige oude gebouwen, een internationale studentenpopulatie en een bruisend uitgaansleven. In het weekend gaan veel studenten naar Potterow (liefkozend ‘the big cheese’ genoemd, vanwege de slechte hitjes). The Hive daarentegen is zeven dagen per week geopend en is berucht voor korte rokjes en goedkope drank. Door verschillende activiteiten en borrels te organiseren geeft de universiteit zelf ook veel gelegenheid om  andere internationale postgrads te ontmoeten. Edinburgh heeft geen (traditionele) studentenverenigingen zoals wij die in Nederland kennen, maar er is wel een diverse verzameling aan societies (genootschappen). Zelf ben ik lid geworden van de Edinburgh Debates Society, de Kickboxing Society en de Edinburgh Model United Nations om meer mensen buiten de rechtenfaculteit te ontmoeten en mijn engels te verbeteren.

De School of Law is gevestigd in Old College, een prachtig (en enorm) monumentaal gebouw. De faculteit heeft goede faciliteiten, uitstekende professoren en een prettige sfeer om te werken. Er wordt vanaf week 1 wel van je verwacht dat je ontzettend hard studeert en het tempo ligt vrij hoog. Mijn opleiding wordt in seminarvorm gegeven. Dit houdt in dat, naast het bijhouden van de wekelijkse leerstof (ga uit van een paar honderd pagina’s aan literatuur en tientallen uitspraken per week) en het schrijven van essays, je actief participeert in class dicussions in relatief kleine groepjes per professor. Hoewel de maximale capaciteit 25 studenten is per groep, heb ik in verschillende courses les gehad van een professor met slechts 3-4 medestudenten. In zo’n geval wil je dan ook echt niet onvoorbereid op komen dagen.”

Drie tips voor vertrek:

1. Laat je niet afschrikken door de hoeveelheid werk die zit in de voorbereiding, het is het meer dan waard. Er zijn ook handige sites met informatie. Kijk op www.beursopener.nl voor beurzen, via deze website ben ik in contact gekomen met het VSBfonds.
2. Voorkom veel stress en regel accommodatie voordat je aankomt. Mocht dit niet lukken; het is makkelijker om samen met andere studenten een appartement te vinden dan om een bezichtiging te krijgen voor een losse kamer. Heel veel studenten wonen in de wijk Marchmont.
3. Studenten zijn vrijgesteld van Council Tax in Edinburgh, maar dat geldt alleen als je alleen met andere (voltijd) studenten samenwoont. Let hier op als je je huisgenoten uitzoekt.

Drie things to do in Edinburgh:

1. De National Galleries of Scotland en de National Museum of Scotland zijn leuk en gratis!
2. Je kunt lekker en betaalbaar eten in The Elephant House. Leuke bijkomstigheid: dit was ook de vaste koffieplek voor J.K. Rowling vaak toen zij het eerste Harry Potter boek schreef.
3. Er zijn ontzettend veel kroegjes en clubs in Edinburgh, veel studenten gaan op zaterdag naar Potterow en doordeweeks naar The Hive.

Miriam Buiten (22) heeft van de zomer haar bachelors Economie en Nederlands recht behaald aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Nu studeert ze European Master in Law and Economics (EMLE). Voor een trimester studeert ze in Hamburg, Bologna en in Mumbai.

“Inmiddels heb ik Hamburg verruild voor Bologna, een echte studentenstad met een prachtig oud centrum. In de hele binnenstad zijn de trottoirs overdekt als galerijen en de huizen hebben de mooiste kleuren, hoewel de meeste ook nog wat extra zijn opgefleurd door graffiti.

Wie denkt dat het in Bologna al lenteweer is komt bedrogen uit. Daar had ik wel een beetje op gerekend, met een zonnebril in mijn koffer, maar op dit moment ligt hier meer sneeuw dan in Nederland! Die ‘sneeuwstorm’ nemen de Italianen heel serieus, de colleges zijn al een week geschrapt en in de supermarkten zijn de rijen eindeloos lang en de schappen, je verwacht het al, leeg.

Dacht ik dat het leven in Duitsland anders was dan in Nederland, inmiddels weet ik beter: Italië is anders dan Nederland en Duitsland. Italianen houden van Italië, Italiaans spreken en Italiaans eten. Veel mensen spreken nauwelijks Engels, wat me vooral van de studenten behoorlijk heeft verbaasd. Sommigen weigeren het ook gewoon, zoals de conciërge in mijn studentenhuis, wiens doel en verwachting het is dat we over drie maanden allemaal vloeiend Italiaans spreken.

Niet alleen op hun taal maar ook op hun eigen keuken zijn de Italianen erg gesteld. In de supermarkten vind je – normaal gesproken – talloze soorten pasta, mozzarella en tomatensaus, maar hoogstens één extravagant duur pak rijst. Ik heb bedacht dat ik in Mumbai nog genoeg rijst kan eten, dus houd ik het voorlopig bij pasta en pizza. Brood als lunch is natuurlijk al helemaal uit den boze, dus eet ik tussen de middag driegangenmenu’s in osteria’s. Vaak gaat dat gepaard met karafjes wijn, hoewel gebleken is dat dit mijn aandacht in college niet echt ten goede komt…

Verder geniet ik van de mooie steden in de omgeving, zoals Firenze, Verona en Ravenna. Het voelt tot nu toe als een lange vakantie maar inmiddels moet ik ook wel aan de studie. De professoren geven hun vak met veel bravoure. Zo hebben we in Corporate Governance geleerd wat de beste manier is om de boeken te belazeren en hoe je daar in het Italiaanse rechtssysteem zonder straf mee wegkomt. Ook zijn er flink wat scènes uit beroemde films voorbij gekomen. Alles goed en wel, nu de deadline voor mijn scriptievoorstel eraan komt zal ik toch eens de boeken in moeten duiken. Maar eerst staat er nog een tripje naar Venetië in de planning, we kunnen het carnaval natuurlijk niet missen. En voor het overige moet ik gewoon de Italiaanse levensstijl overnemen: lekker relaxed en alles op z’n tijd.”

Miriam heeft onder andere een beurs ontvangen van VSBfonds

Mart Kok studeert filosofie aan de K.U. Leuven in België. Ze heeft haar bachelor filosofie gehaald aan de VU in Amsterdam. Daarna heeft ze bijna twee  jaar niet gestudeerd, om in september 2011 aan een (voltijd) master te beginnen. Ze woont ‘op kot’ in Leuven. 

“Ik zou bijna vergeten waarom ik weer ben gaan studeren. In één maand de kunst van het opzetten van een onderneming, het lustprincipe bij Freud, de complete geschiedenis van het liberalisme, de niet-logische werken van Whitehead en de zijnsleer van Aristoteles uit je hoofd leren is hard werken. En dan komt ook nog het moment waarop je je kennis van het geleerde mag tentoonspreiden tijdens een bloedstollend mondeling tentamen. Om vervolgens entrepreneurship/Freud/Whitehead/liberalisme achter je te laten, om je te storten op het volgende onderwerp, Aristoteles in dit geval, waar je, zo als bij alle anderen, maar een paar dagen de tijd voor hebt omdat de vijf tentamens zijn verdeeld over drie weken.

Vrije tijd, nieuws, de kroeg, wat is dat? Je bent zo verstandig geweest met jezelf af te spreken de hele maand geen alcohol te drinken, omdat dat zorgt dat je elke dag fris en helder opstaat, wat het studieproces/de tentamens ten goede moet komen. Dat is niet helemaal gelukt, een enkele keer, na een goed verlopen tentamen (ten minste, dat zegt ‘je gevoel’) heb je jezelf een biertje gegund. Maar dat mag geen naam hebben. Voor de rest heb je geleefd als een non, je bent vroeg naar bed gegaan, hebt gezond en op gezette tijden gegeten en weinig tot geen afleiding gezocht in surfen op internet/kijken naar films/series. Er is zelfs nauwelijks sprake geweest van een sociaal leven, op de enkele keer na dat je bij iemand bent gaan eten om praktische redenen, zodat je zelf geen boodschappen en afwas hoefde te doen.

Morgen is het laatste tentamen, maar denk maar niet dat je daarna op je lauweren kunt rusten. Het volgende project, in de vorm van je scriptie(begeleider), staat alweer op de poort te kloppen. Zodra je morgen de zijnsleer van Aristoteles hebt uitgelegd aan je professor, is het een kwestie van (af)wassen, opruimen, bijslapen, en weer verder met de scriptie. Het is hopen dat al het harde werk van de afgelopen weken niet voor niets is geweest. De tentamenuitslagen worden bekend op 15 februari. Misschien laat ik de scriptie nog even wachten, zodat ik een kleine winterslaap kan houden.”

Tijdens zijn bachelor Interactieve Media studeerde Erwin Spil (1988) vijf maanden in Zweden. Stiekem raakte hij verliefd op het land en dit motiveerde hem om augustus 2011 te starten met een master in Social Science aan de Uppsala University te Zweden.  Gratis.

“Knäckebröd, Pipi Langkous en beeldschone, blonde Zweedse dames. Ja, dit is Zweden. Maar nu ik sinds augustus weer terug ben in Zweden weet ik beter. De ruimte, de natuur, de technologie en het besef van cultuur; dat zijn de aspecten die het aantrekkelijk maken om hier te studeren. Vorig jaar studeerde ik nog in Sundsvall, veel noordelijker. Daar moest je uitkijken voor doldwaze elanden en plaatselijke lawines. Nu studeer ik in Uppsala, de grootste studentenstad van Zweden.

Tijdens mijn Bachelor Interactieve Media aan de Hogeschool van Amsterdam besloot ik als minor een Erasmus uitwisseling in Zweden te doen. Het was de nieuwsgierigheid die mijn keuze motiveerde: voor het eerst naar Scandinavië! Tijdens mijn vijf maanden volgde ik vakken zoals graphic design, journalistiek, comparative media systems en natuurlijk Zweeds voor internationale studenten. Een interessante mix vakken met medestudenten uit alle werelddelen.

Na mijn uitwisseling moest er een afstudeerjaar in Nederland voltooid worden. Dat jaar ging langzaam voorbij. Ik miste Zweden. Ik miste het leven als internationale student. De diversiteit die je als internationale student meemaakt is verslavend. Na afronding van mijn HBO was een 40-urige werkweek dan ook niet mijn ideale vooruitzicht. Ik wilde graag nog een master doen. Echter is doorstuderen in Nederland bijna niet meer te betalen en daarentegen is studeren in Zweden gratis voor EU studenten. De keuze was gemaakt; een master in media te Zweden.

Een aantal keuzes passeerde de revue en uiteindelijk ontdekte ik de master Social Science aan de Uppsala University. Deze master onderzoekt op theoretische wijze de gevolgen van nieuwe media op de maatschappij. Interessant! De universiteit staat hoog aangeschreven en na contact met voorgaande studenten begon ik aan de sollicitatie procedure.

En 8 maanden later ben ik daar dan: in Uppsala. En het bevalt uitstekend! Het vriendschapaspect is nog steeds het uniekste en leukste aspect van studeren in het buitenland. Je leert dingen vanuit een ander perspectief te zien. Je leer culturele verschillen. Je maakt internationale contacten in een wereld waar het hebben van een netwerk belangrijk is. Natuurlijk is er een groot verschil tussen een uitwisseling of een tweejarige master. Een uitwisseling richt zich vaak meer op jezelf ontdekken en op een leuke tijd. Een tweejarige master is volwassener en is vaak de laatste voorbereiding op het betreden van je werkveld. Maar gelukkig is die 40-urige werkweek voorlopig nog even uitgesteld!”

Wil je ook een master doen in het buitenland? Kom dan op 3 & 4 februari naar de Masterbeurs in Jaarbeurs Utrecht

Maral Noshad Sharifi (1989) is student journalistiek aan Columbia University in New York. Hiervoor studeerde zij af in de Nederlandse politiek aan de Universiteit van Leiden. Ze doet verslag vanuit de South Bronx voor de uptownchronicle.com.

“Wat? Ik ben zo jaloers!” Dat is de gemiddelde reactie die je krijgt wanneer je mensen vertelt dat je voor een jaar in New York gaat wonen. En gelijk hebben ze. De levendigheid is hier ongekend. De authenticiteit van iedere wijk maakt het tot een bruisende stad. Er valt hier zoveel te ontdekken, dat je jezelf hier onmogelijk kunt vervelen.

Maar dat geldt niet voor iedereen. Helaas zijn er vele New Yorkers, die een totaal andere realiteit kennen. Het gaat om mensen die een haat hebben ontwikkeld voor de stad, en iedere dag als een strijd ervaren. Deze strijd speelt zich vooral af in de achterstandwijken van Queens, Brooklyn en de Bronx. De afgelopen maanden ben ik een paar dagen per week naar de South Bronx afgereisd en werd ik  geconfronteerd met een vaak onderbelichte kant van New York. Wie wist dat sommige wijken in de Bronx een van de hoogste armoede en honger cijfers kennen van de Verenigde Staten? En dat een derde van de kinderen in de Bronx onder de armoede grens leeft? Zo sprak ik een moeder die ieder dag vreest voor het leven van haar twee tienerzonen. Wekelijks worden er in de Bronx jongens van 14/15 jaar oud neergeschoten door leeftijdsgenoten, omdat ze in de “verkeerde wijk” lopen. Het afgelopen jaar had ze al drie begrafenissen bezocht van vriendjes van haar zonen.

Ik heb sociale woningbouw, (hier projects genoemd), gezien waar het slot op de deur jarenlang niet was gerepareerd. Hierdoor konden daklozen en junkies het gebouw betreden en werd er in de hal crack gerookt, en werd er gepoept. In één gebouw werden meisjes verkracht in de lift. We hebben het over gebouwen waar duizenden kinderen in opgroeien. In een complex waren de pijpleidingen zo oud dat een langdurige waterlek had geleid tot gaten in het plafond, dat vervolgens was afgeplakt met kranten. Ik heb daklozen homoseksuele jongeren gesproken die beter af zijn met AIDS vanwege de faciliteiten die de overheid aanbiedt. In een wereldstad worden dakloze homoseksuele tieners niet pas geholpen wanneer ze geïnfecteerd zijn met AIDS. Het leven in New York is inderdaad mooi. Zolang je genoeg geld hebt. “

Wil je meer lezen over Maral in New York? In aankomend Nobiles Magazine (vanaf 23 januari verkrijgbaar op uni’s en hogescholen en digitaal te lezen) vertelt ze meer over haar studie en leven in New York.

Maral heeft haar buitenlandse studie onder andere kunnen financieren dank zij VSBfonds Beurs

Sanne Goertz (20) studeert Logistiek aan de Fontys Hogeschool. Ze doet nu de minor Business aan de Yeungnam University in de stad, Zuid-Korea.

“Koreaanse studenten zijn heel erg gedisciplineerd, tijdens tentamenweken wordt er veel gestudeerd. Het is dan heel normaal dat Koreanen tot diep in de nacht leren, een paar uurtjes slapen, en weer verder leren. Die weken staan helemaal in het teken van studeren. Op de universiteit merk je dat veel Koreaanse studenten graag met exchange students om willen gaan, ze vinden dat heel interessant. Ze stappen gewoon op je af en beginnen een gesprek. Tegelijkertijd zijn ze ook erg verlegen, ze mengen zich nauwelijks in een discussie en laten niet snel een mening horen. Studenten hebben veel respect voor de docent, ze lopen bijvoorbeeld pas het lokaal uit wanneer de leraar de ruimte heeft verlaten.”

Verboden terrein
“Zoals ik al had verwacht, kon ik op mijn eerste lesdag het juiste gebouw niet vinden, ondanks mijn plattegrond. Het schoolterrein is enorm groot, zo’n 4 km2. Alle opleidingen zijn hier gevestigd in vijftig gebouwen. Ongeveer 80% van de jongeren gaat naar een universiteit. Dit aantal is zo hoog omdat er geen verschil is in mbo, hbo en wo. Iedereen is heel erg prestatiegericht en wie een goede baan wil, moet gestudeerd hebben.

Samen met mijn kamergenootje Yoshie en vier andere meisjes woon ik in dormitory E. De meeste studenten wonen in een dormitory, een soort studentenflat. We hebben drie kamers, één badkamer en de gezamenlijke ruimte is de gang. Het is anders dan ik gewend ben, maar dat wist ik van tevoren. Er gelden hier strenge regels. Jongens en meisjes mogen niet op elkaars kamers komen. Sterker nog, de hele vrouwenetage is verboden terrein voor mannen. Iedereen is al meerdere keren betrapt op elkaars etage. We sneaken ook vaak na sluitingstijd (00:30 uur) weg om uit te gaan. Terug nemen we dan de geheime route of komen rond 06:00 uur thuis als de studentenflat weer open is.

Op woensdag sluit de campus om 23:00 uur voor de ‘rollcall’ (aanwezigheidscontrole), maar op deze dag is het ook studentenavond, dus na de controle gebruiken we de geheime uitgang weer om uit te gaan. Ik heb me ook aangemeld voor het mealplan. Je betaalt € 350 voor vier maanden en daarvoor krijg je drie maaltijden per dag. Bijzonder is het eten niet, het is vaak drie maal daags rijst. In de dormitory is het verboden om te koken, ik heb zelfs geen koelkast. Wat we willen bewaren, leggen we op ons balkon. Als je toch kookt op je kamer en je wordt betrapt, krijg je minpunten. Bij zes minpunten wordt je uit de dormitory gekickt.

Er zijn in Zuid-Korea veel leuke restaurantjes, en het eten is daar beter dan op de campus. Meestal betaal je 10.000 Won, zo’n € 6,50 voor een complete maaltijd. Een biertje is in vergelijking wel een stuk duurder dan in Nederland, daar betaal je al gauw € 4,50 voor. Tenminste in een discotheek. In een kroeg is het goedkoper.”

Volgebouwd
“Reizen vanaf Korea is heel goedkoop. Ik ben een week naar Beijing geweest, naar Busan en de Filippijnen gereisd en binnenkort staat er een tripje naar Hong Kong op de planning. Maar in Korea is ook veel te beleven. Je ziet voornamelijk bergen en wanneer in de lente de bomen in bloei staan, is het in heel Korea feest. Op het universiteitsterrein staan dan alle kersenbomen in de bloesem en wordt er een festival georganiseerd met optredens.

Overigens is landbouw nauwelijks mogelijk door het ruige landschap. Al het bewoonbare land is volgebouwd en bijna iedereen woont in hoge appartementen. Daegu is een stad met 2,5 miljoen inwoners, maar ik denk dat er misschien maar tien nachtclubs gevestigd zijn. Op studentenavonden betaal je in het weekend € 7,50 entree voor een club, en dan kun je zoveel drinken als je wilt. Doordeweeks gaan we regelmatig naar een bar en drinken we Soju, een typisch Koreaans drankje dat een beetje lijkt op vodka met water, maar gemaakt is van rijst, zoete aardappel en gerst.

Een bijzonder gerecht dat elke dag op de campus te krijgen is, en waar ik nog steeds niet aan kan wennen, is Kimchi. Ik eet het niet, aangezien het echt niet lekker is. Deze ‘delicatesse’ bestaat uit gefermenteerde chilipeper en groenten. Het heet ook wel ‘verzonken groente’ en hoewel het supergezond schijnt te zijn, is het eigenlijk rotte kool.”

“Ik ben een paar jaar geleden met mijn muziekvereniging naar Scandinavië geweest en was meteen heel erg onder de indruk van de omgeving. Toen ik voor de studie Industrieel Ontwerpen een minor moest kiezen ben ik meteen naar het buitenlandbureau gegaan. Gelukkig kon ik met het Erasmus Exchange Program mijn minor in het buitenland volgen. Mijn eerste keuze viel op Helsinki, maar daar was geen plek meer. Toen ik hoorde dat Lapland nog vrije plekken had, sprak dat me meteen aan. Juist omdat het zó anders is dan Nederland.”

Universiteitsshock
“Ik heb hier eerder een universiteitsshock meegemaakt, dan een cultuurshock. Het is allemaal erg schools. Ik zit in een kleine klas en krijg daardoor veel begeleiding. De twee leraren die ik heb weten ook precies hoe iedereen uit mijn klas heet. Docenten noemen we bij de voornaam en ze duiken ook weleens mee de kroeg in. Doordat het zo informeel is, ontstaat er minder afstand tussen leerling en docent. Als ik een mailtje stuur naar mijn docenten, krijg ik ook meteen antwoord.

Studenten zijn hier in Finland relaxed, misschien wel té relaxed. Soms vraag ik me weleens af wat ze de hele dag doen. Als we bijvoorbeeld een opdracht krijgen zijn we vrij om het in te vullen zoals wij willen. Er worden dus geen duidelijke richtlijnen gegeven, waardoor je zelf veel creatiever moet zijn. Als we in groepsverband werken probeer ik af en toe een idee voor een opdracht in de groep te gooien, maar ze vinden het altijd best en geven niet echt hun eigen mening. In Nederland is het ‘t tegenovergestelde. Daar heeft iedereen altijd een andere mening en is het flink discussiëren geblazen om een compromis te sluiten. De Universiteit van Lapland is organisatorisch sterker dan de TU Delft. Je komt meteen in contact met de mensen die je moet hebben en leraren staan veel dichter bij de studenten. Maar qua techniek en innovatie loopt de TU Delft toch echt ver voor.”

Husky’s
“Doordat de studie niet extreem uitdagend is heb ik meer tijd om dingen te doen in de omgeving. Ik ben al naar Estland, Zweden en verschillende delen van Finland geweest. Door het constante winterweer kun je veel leuke dingen doen. Zo lig ik vaak lekker in de sauna nadat ik door de kou gefietst heb. Tussendoor maak ik dan sneeuwengeltjes en zwem ik in het meer… dit zijn de dingen die ik echt ga missen.

Maar mijn leukste Lapland-ervaring is, tot nu toe, toch echt de rit op een slee die werd getrokken door zes husky’s. We reden door de besneeuwde bossen waardoor de hele ervaring een magisch effect had. Ik ben ook bij de Kerstman op bezoek geweest. Hij woont namelijk op de Poolcirkel, waar een hele Santa Village om hem heen is gebouwd. Grappig, maar toeristisch.

Het uitgaansleven in Finland is anders dan in Delft. Er zijn veel pubs en clubs waar je naar toe kunt. Alleen gaan de Finnen enkel in het weekend uit, terwijl ik in Delft voornamelijk doordeweeks borrels en feestjes had. Omdat alles in de stad zo ver uit elkaar ligt, zit barhoppen er niet echt in. Finse studenten zijn over het algemeen veel rustiger dan ik gewend ben, en gaan daarom ook eerder naar huis. Ik bouw daarom voornamelijk feestjes met andere internationale studenten, maar ik ben wel de enige Nederlander.

Het leven hier is extreem duur. Daar had ik wel op gerekend, maar toch vielen de kosten voor bijvoorbeeld de normale boodschappen tegen. Als ik uit eten wil, ben ik ook een fortuin kwijt. Ik leef van mijn stufi, een Erasmus beurs, een spaarrekening en af en toe moet ik mijn ouders inschakelen. Toen ik in Lapland aankwam moest ik nog veel winter-kleding aanschaffen. Aangezien het -25 graden kan worden, trek ik elke dag thermoleggings aan en een goede winterjas. Ik ga altijd met de fiets naar de universiteit, wat prima kan aangezien ze veel zand strooien. Ik vind het juist wel gaaf dat het zo koud is, dat is eigenlijk precies wat ik wilde: iets wat totaal buiten mijn comfortzone ligt en dat is goed gelukt.”

To do list
- Als je je hebt aangemeld moet je een studieprogramma opstellen (ECTS learning agreement)
- Je kunt een beurs aanvragen via het buitenlandbureau bij je eigen universiteit, of kijk op beursopener.nl
- Je kunt je huisvesting regelen via DAS (Domus Arctica Säätiö) foundation
- Vergeet niet een reis- en ziektekostenverzekering af te sluiten
- Inentingen zijn niet nodig voor verblijf in Lapland
- Je hebt geen visum nodig, alleen een geldig identiteitsbewijs
- Je hoeft niet vloeiend Fins te spreken, omdat bijna iedereen Engels spreekt. Maar toch is het handig om een basiscursus Fins te volgen

Bron: Nobiles Magazine

Feest! Ik was toegelaten aan University College Cork (UCC) en University of Copenhagen. Ook kreeg ik een beurs van het VSBfonds, waardoor doorstuderen nu ook nog eens betaalbaar werd! UCC biedt een van de hoogst geaccrediteerde Europese Masters in Food Microbiology en heeft daarnaast veel internationale samenwerking.

De keuze was gemaakt: Cork it is! Volgens google is het een gezellig stadje, vol studenten en pubs in het zuiden van Ierland. Klinkt wel oké, toch?! M’n nieuwe ‘thuis’ beloofde een gemeubileerd kamer (en-suite), drie huisgenoten en 5-10 minuten lopen naar UCC, de sportvelden, pubs en het centrum. Wat wilde ik nog meer? Twee september kon het feest beginnen!

Vele afscheidsfeestjes later, twee koffers en mijn racefiets gepakt: op naar Ierland! Een paar uur later stond ik in mijn nieuwe ‘thuis’. Het zag er uit als een hotel! Snel de stad in en de buurt verkennen. Straten vol drukke pubs en talloze straatmuzikanten, behulpzame en vriendelijke mensen en daarbij onvoorspelbaar weer en verkeer. Google deed ’t zo slecht nog niet.

Tijd om wat mensen te leren kennen. Ik sprak met een aantal meiden af via Facebook, zocht Nederlanders op en ging bij een wielrengroep en de atletiek vereniging van UCC. Hardlopen door koeienflaters in weilanden en lange tour-tochten door de heuvels en langs de kust. Zo zie je nog eens wat van de countryside! Al snel bestonden mijn dagen uit sporten, gezellig koffie drinken, lunchen en een bezoekje aan de pub. Met een pint in de hand bijkomen van alle indrukken.

Het uitgaansleven in Cork verbaasde me erg. Van maandag tot en met zondag ongelofelijk veel dronken mensen op straat, in de pubs en late-night bars. De meiden zien er (haast) allemaal hetzelfde uit: een te-korte-jurkje, stilettohakken en een geplamuurd gezicht. Een kerstboom is er niets bij!

Mijn huisgenoten (Iers) arriveerde net voordat de studie begon. De studie bestaat uit een aantal vakken in de eerste 2 semesters en een scriptie om het af te sluiten. Ik word goed in de gaten gehouden, aangezien er maar drie studenten geselecteerd waren voor deze 1-jarige Masters. In Nederland is een soortgelijke master 2 jaar (+ evt. Pre-master). Welke master beter is? Geen idee! Ik geniet in ieder geval volop van mijn tijd hier, leg veel contacten en ga er helemaal voor.

Vijf to do tips

1. Zoek bekende Universiteiten in jouw vakgebied. Maak contact met de professoren en check de deadline voor aanmelding.
2. Maak goede motivatiebrieven/CV en let er op dat ze je cijfers goed omzetten!
3. Zoek Scholarships (www.nuffic.nl) en schrijf deze aan. En ga na of je recht heb om je studiefinanciering/OV vergoeding mee te nemen naar het buitenland.
4. Regel (reis)verzekering. Als je eens per half jaar naar Nederland komt is een normale doorlopende reisverzekering (voor een student) genoeg.
5. Regel accommodatie en zoek mensen (Nederlanders) die al daar zijn of er ook naar toe gaan (dat maakt het een stuk makkelijker).

Checklist voor Ierland
-         Vliegticket (Aer Lingus, Ryanair)
-         Accommodatie www.ucc.ie  en  http://www.daft.ie/

Irma verschillende beurzen geregeld zoals een VSBfonds Beurs

Clarinsa Grives (26) is vorig jaar afgestuurd aan de Erasmus Universiteit Rotterdam met een Master in International and European Public Law. Tijdens een Semester Exchange Programma in Florida ontwikkelde zij een interesse voor mensenrechten. Eenmaal terug in Nederland besloot ze om zichzelf te specialiseren op dit gebied van het recht. 

“In augustus 2011 ben ik gestart met een LLM van een jaar aan de American University, Washington College of Law, in International Legal Studies  met een specialisatie in International Human Rights. In Nobiles Magazine kun je lezen hoe het er aan toe gaat op de uni en in Washington. Voor nu geef ik graag al wat tips voor als je van plan bent om naar Amerika te gaan.

“Een van mijn doelen met betrekking tot deze studie is het creëren van bewustzijn over de oorzaken en met name achtergronden van internationale kwesties en op het gebied van internationale mensenrechten gerelateerde onderwerpen. Een andere doelstelling is het doen van onderzoek op het gebied van internationaal recht, gericht op het leveren van een bijdrage aan oplossingen voor internationale kwesties.

De vakken die ik volg sluiten goed op elkaar aan en zijn even interessant. De klasdiscussies bevallen mij prima. Je leert niet alleen mee te denken aan oplossingen voor vraagstukken maar ook het recht te bekijken van verschillende invalshoeken. De ene persoon is bijvoorbeeld pro mensenrechten en vindt dat de applicatie van mensenrechten universeel moet zijn en dat er geen rekeningen gehouden hoeft te worden met culturen en andere aspecten van bevolkingsgroepen. De ander is voorstander van een balans tussen beiden.  Naast de klasdiscussies worden de studenten aangemoedigd om een paper te publiceren. Hier worden informatiesessies over gehouden en daarnaast zijn er een aantal taaldeskundigen, onderzoekers en professoren bereid om je op weg te helpen.

Omdat Washington D.C de hoofdstad van de verenigde Staten is, zijn er zowel binnen en buiten de universiteit een scala van activiteiten op het gebied van rechten waarbij je betrokken kunt raken, van vrijwilligerswerk en stages tot protesteren voor bepaalde zaken. Alle WCL studenten automatisch zijn aangemeld voor Careerlink. Dit is een onderdeel van de AU site waar je gericht op zoek kan gaan naar banen, stages en vrijwilligerswerk.

Omdat een aantal professoren naast lesgeven advocaat zijn of voor de overheid of een internationale organisatie werken, kunnen ook zij helpen met de zoektocht naar een baan, stage of vrijwilligerswerk. Daarnaast is er elk jaar het International Student Interview Program (ISIP) in New York. Dit is een evenement voor internationale studenten. Voorafgaand aan dit evenement, moet je je via de universiteit online aanmelden en kan je via een simpele click aangegeven voor welke werknemer je zou willen werken.

Er zijn heel wat Nederlandse advocatenkantoren die hier jaarlijks aan deelnemen. WCL heeft zelfs ook een center op het gebied van mensenrechten en arbitrage waar studenten bij betrokken kunnen raken. Zo kon je vorige maand bijvoorbeeld samen met Amerikaanse studenten bepaalde buurten bezoeken en mensen die hun huis dreigde te verliezen advies geven.

Occupy DC
De Occupacy DC is een beweging die demonstreert tegen de politiek en het economische systeem in America. De beweging bestaat voornamelijk uit gewone burgers; studenten, activisten, ouders, leraren, professoren etc.  Het gaat er soms best heftig aan toe. Vrijdag 5 september 2011, zijn vier protesterende voetgangers aangereden door een automobilist die de plaats probeerde te verlaten en omringt was door protesteerders.  Drie van hen ontvingen een “citation” dit is een juridische waarschuwing of boete voor het blokkeren van de weg. De andere voetganger ontving de citation in het ziekenhuis. Vervolgens is er op maandag 7 november door DC Occupacy een persconferentie gehouden over heti ncident en wordt er een volledig onderzoek vereist.

In de Amerikaanse cultuur is het van belang dat je leert netwerken omdat je op die manier de juiste mensen leert kennen voor mogelijk een toekomstige baan of stage. Er worden zelfs cursussen gegeven voor manieren waarop je effectief kunt netwerken om zo uiteindelijk de weg te banen naar (starters)functie. WCL organiseert verschillende netwerkevenementen.

Ook vinden er op de universiteit wekelijks panels plaats over verschillende onderwerpen. Specialisten, rechters, advocaten, voorzitters, professoren etc. delen hun visie over een onderwerp en er is gelegenheid om vragen te stellen. De meeste panelsessies woon ik bij omdat het een beeld vormt van hoe het er in de praktijk aan toe gaat, je interessante mensen leert kennen en kan netwerken met mensen die actief zijn op jouw gebied. De laatste panelsessie die ik heb bijgewoond ging over de rechten van bepaalde autochtone bevolkingsgroepen in Zuid Amerika en de invloed van het intern Amerikaanse mensenrechtensysteem.

De manier van doen in Amerika is heel anders vergeleken met Nederland. Op juridisch gebied vanwege het verschil in het ‘common law’ en ‘civil law’ en het kapitalistische versus sociale systeem. Het Amerikaanse rechtssysteem is naar mijn mening best gecompliceerd. De Verenigde Staten van Amerika is niet echt verenigd op het gebied van het recht. Het recht is voor een groot deel afhankelijk van de rechters die door middel van verkiezingen worden gekozen en door middel van jurisprudentie de wetten maken.

Als de hoogste rechters in een bepaalde staat conservatief zijn zullen ook de rechtsregels conservatief zijn, hetzelfde geldt voor liberale rechters. Wat in de ene staat is toegestaan kan in een andere staat verboden zijn. Natuurlijk zorgt de federale wetgever enigszins voor eenheid binnen de wetgeving, maar deze is slechts competent op bepaalde gebieden. Op politiek gebied zijn de meeste Amerikanen tegen het Europese socialisme en kunnen zich niet voorstellen dat er zoveel wordt betaald aan belastingen maar tegelijkertijd betalen zij zelf maandelijks honderden dollars aan een zorgverzekering.

Aan het einde van de dag kan het best eens zo zijn dat net zoveel wordt betaald alleen onder een andere noemer. Hoe dan ook, juist omdat beide landen fundamenteel verschillen is het zeker de moeite waard om eens een kijkje te nemen in een andere “juridische keuken” en zo je kennis zowel op sociaal en educatief gebied te verbreden. “

To do tips
1. The National Mall
2. Het Witte huis
3. Smithosean Museums
4. Marthin Luther King Memorial
5. Arlington National Cemetary
6. Beurs aanvragen bij bijvoorbeeld VSBfonds

Clarinsa heeft oa een beurs van VSBfonds 

Miriam Buiten (21) heeft van de zomer haar bachelors Economie en Nederlands recht behaald aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Nu studeert ze European Master in Law and Economics (EMLE). Voor een trimester studeert ze in Hamburg, Bologna en in Mumbai.

“Mijn jaar is begonnen in Hamburg, de belangrijkste havenstad van Duitsland en een bruisende stad vol kunst en cultuur. Ik woon hier pas een maand, maar voel me al behoorlijk thuis. Dat gaat snel in het buitenland, net als het ontmoeten van nieuwe vrienden. Ik onderneem van alles met mijn studiegenoten, die van over de hele wereld komen. We kunnen dan ook eindeloos doorpraten over taal- en cultuurverschillen en de stereotype grappen zijn niet van de lucht.

Binnen het EMLE programma kun je verschillende bestemmingen kiezen, mijn keuze was snel gemaakt. Over Hamburg was me verteld dat het een levendige feeststad was, Bologna heeft de oudste nog bestaande universiteit van Europa en Mumbai wordt natuurlijk helemaal een avontuur door de niet westerse cultuur.

Hoewel Hamburg niet ver van huis is, merk je aan alles dat je in een ander land bent. Niet alleen aan het ‘Matschbrötchen’ (een broodje chocoladezoen), maar ook aan de manier waarop bijvoorbeeld de universiteit georganiseerd is (een stuk bureaucratischer dan in Nederland). Aan het feit dat iedereen hier daadwerkelijk wacht voor rode stoplichten moest ik ook even wennen. Duitsers houden zich meer vast aan hun eigen taal dan wij in Nederland, wat mijn Duitse spreekvaardigheden behoorlijk ten goede is gekomen. Zelfs het grotendeel van de studieboeken zijn in het Duits. Ik geloof niet dat ik in mijn economiestudie in Nederland veel Nederlandse boeken heb opengeslagen.

Het EMLE programma is een master in Rechtseconomie, oftewel de economische analyse van het recht. De vakken betreffen bijvoorbeeld de vraag wanneer overheidsregulering efficiënt en gewenst is, voor allerlei rechtsgebieden. Het mooie is dat ik niet alleen in college bijleer maar ook van mijn medestudenten. In tegenstelling tot veel Nederlandse masters zat aan dit programma een fikse toelatingsprocedure vast en dat zie je zeker terug in de motivatie van de studenten. Mensen sturen elkaar interessante papers en komen spontaan met ideeën voor discussiebijeenkomsten.

Tegelijkertijd wordt er meer dan genoeg gefeest, van relaxte bars in de wijk Schanze tot discotheken in red light district Reeperbahn. Komend weekend staat een bezoekje Berlijn in de planning en dan komt het eerste tentamen er aan. Al met al vermaak ik me hier prima, ik vrees dan ook dat het jaar binnen de kortste keren om zal zijn. Goed van genieten dus, en absoluut een aanrader!

To do tips:
Heb een plan en een focus 
Wanneer je naar het buitenland gaat in de hoop een stage of werk te vinden, staat je een lastige tijd te wachten. Natuurlijk maak je snel nieuwe vrienden, maar die zijn in het algemeen allemaal druk met hun werk, studie of stage. En dan slaat eenzaamheid en heimwee snel toe. Bovendien is het niet zo gemakkelijk om in het buitenland werk te vinden, bijvoorbeeld omdat je de taal niet spreekt maar ook omdat procedures voor werkvisa lang kunnen duren.

Begin op tijd met plannen
Het zal je verbazen hoeveel tijd er gaat zitten in het regelen van verzekeringen, creditcards, aanmeldingen, beurzen, visa en allerlei andere zaken. Begin dus op tijd met het plannen van je buitenlandavontuur. Een jaar van tevoren lijkt misschien overdreven lang, maar dat is het in de praktijk echt niet.

Probeer iets lokaals te doen
Of het nu vrijwilligerswerk is of een bijbaan, of het ontmoeten van locals in een sportvereniging of bar, probeer iets van de lokale cultuur mee te krijgen. Een uitstapje uit het wereldje van internationale studenten is leuk en leerzaam, en voegt weer wat extra’s toe aan je buitenlandervaring.

Checklist
Verzekering
Regel een aanvullende ziektekostenverzekering en houd er rekening mee dat je normale reisverzekering meestal niet geldt als je langer dan een maand in het buitenland bent.

Studiefinanciering
Wanneer je ingeschreven bent bij een buitenlandse instelling, kun je ook studiefinanciering krijgen. Je moet daarvoor een formulier invullen en opsturen naar DUO. Ook kun je OV-vergoeding krijgen. Denk eraan dat je dit wel drie maanden voor vertrek moet aanvragen.

Huisvesting
Maak je niet te druk om hoe luxueus een kamer is maar kijk vooral of de huisgenoten en de buurt een beetje leuk zijn. Uiteindelijk zijn dat de belangrijkste dingen als je in je eentje in een vreemde stad zit.

Bankzaken
Een studentenrekening heeft vaak niet de meest gunstige voorwaarden voor betalingen en geldopnamen in het buitenland. Het kan daarom per saldo voordeliger zijn een normale betaalrekening te openen. Ook is het erg handig een creditcard te hebben.

Visa
Ga op tijd na welke visa je nodig hebt. Binnen Europa is het allemaal geen probleem maar daarbuiten kunnen de procedures veel tijd kosten.

Aanmelding universiteit
Aanmelden voor masters in het buitenland moet meestal ver van tevoren, bijvoorbeeld al in januari. Zorg dat je op tijd begint met je aanmelding, omdat je vaak ook referenties nodig hebt of een Engelse taaltest moet doen, zaken die je niet binnen een week geregeld hebt.

Beurzen
Hoge collegegelden, dure studentenkamers en reiskosten zijn allemaal redenen om wat tijd en energie te steken in het aanschrijven van fondsen voor een beurs. Ook hiermee moet je op tijd beginnen, de deadlines liggen vaak in het voorjaar. Op de website van het Nuffic vind je de Beursopener, waarin alle fondsen staan die je zou kunnen aanschrijven. Ik heb oa een beurs via VSBfonds